Cando chova

Ficarás,
esperta coma unha loba,
cando sintas
a choiva chegar.

Ficarás
espida nese silencio
que tanto molla.
Ficarás

pra ollar a choiva esvarar no cristal,
regos de ceo,
bagoas,
camiños.

Ficarás
pra ollar as presas da xente o pasar
e ollar, sen presas,
o teu propio ollar.

Ficarás,
tecendo panos de nube,
cas mans valeiras
mentras foxe abril.

Ficarás.
Sei que ficarás
se a choiva cala,
se cala o frio,

ficarás, conmigo.